Ev.-Luth. Kirchengemeinde Delve mit Hollingstedt, Schwienhusen und Bergewöhrden

Hier findst du jümmers mol wat op Platt. Biträge ut uns Dörp, wat ut de Geschicht un wat in dien Modersprak öwer unsen Globen. Kiek mol wedder in!

Psalm 23

1.     En Psalm vun David:

de Herr – mien Harder is he,

fehlen deit mi nix.

2.     Op Wischen mit saftig-gröön Gras,

dor lett he mi lagern,

an’t Water to’n Verhalen,

dor fört he mi hen.

3.     Mien Seel – de bringt he wedder togang,

he föhrt mi op’n rechten Padd –

wegen sienen Naam.

4.     Ok wenn ik gahn mutt

Deep hendal, neem Dodesschatten luurt –

Bang bün ik nich vör’t Leege:

Du büst ja bi mi,

dien Stock un Staff, de trööst mi ja.

5.     Du deckst vör mi den Disch,

lieköver vun mien Piesackers.

Du salvst mit Ööl mienen Kopp,

mien Beker is randvull.

6.     Blots Goot un Gnaad, de folgt mi nah

All mien Leevdaag lang.

Un ik kehr trüch in den Herrn sein Huus

Op Lebenstiet.

Min Modersprak, wa klingst du schön!

Wa büst du mi vertrut!

Weer ok min Hart as Stahl un Stehen,

Du drevst den Stolt herut.

Du bögst min stiwe Nack so licht

As Moder mit eern Arm,

Du fichelst mi umt Angesicht,

Un still is alle Larm.

Ik föhl mi as en lüttjet kind,

De ganze Welt is weg.

Du pust mi as en Vörjahrswind

De kranke Boss torecht.

Min Obbe folt mi noch de Hann’

Un seggt to mi: Nu be!

Un “Vaderunser” fang ik an,

as ik wul fröher de.

Un föhl so deep : dat ward verstan

So sprickt dat Hart sik ut.

Un Rau vun’n Himmel weiht mi an,

Un allns is wedder gut!

Min Modersprak, so slicht un recht,

Du ole frame Red!

Wenn blot es Mund « min Vader » seggt,

So klingt mi’t as en Beed.

So herrli klingt mi keen Musik

Un singt keen Nachdigal;

Mi lopt je glik in Ogenblick

De hellen Tran hendal.